ഏറ്
രചന : യൂനസ് മണത്തല ✍ എറിയുന്നവൻ അറിയുന്നില്ലഏറുകൊള്ളുന്നതിൻ്റെ വേദനകല്ലിന്വർണ്ണമില്ലായിരുന്നുജാതിയില്ലായിരുന്നുപദവിയുമില്ലായിരുന്നുഎന്നിട്ടുംപതിച്ചത്ഒരു മനുഷ്യനിലായിരുന്നുഅറിവിൻ്റെ ഉയരത്തിൽ നിന്നൊരാൾഅറിവില്ലായ്മയിലേക്ക് കല്ലെറിഞ്ഞുസമ്പത്തിൻ്റെ മതിലിനുള്ളിൽ നിന്നൊരാൾവിശപ്പിലേക്കൊരു കല്ലെറിഞ്ഞുഅധികാരത്തിൻ്റെ നിഴലിലിരുന്നൊരാൾശബ്ദമില്ലാത്തവൻ്റെ വായിലേക്കൊരു കല്ലെറിഞ്ഞുഓരോ ഏറുംഒരു ശരീരത്തിലല്ലഒരു മനസ്സിലായിരുന്നുമുറിവുകൾക്ക്രക്തം പൊടിയണമെന്നില്ലചിലത്പുഞ്ചിരിയുടെ പിന്നിൽജീവിതകാലം മുഴുവൻനിശ്ശബ്ദമായി ചോരുന്നുഅവസാനംകല്ലുകൾ തീർന്നപ്പോൾമനുഷ്യൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുതാൻ എറിഞ്ഞതെല്ലാംഅന്യനിലേക്കല്ലതന്നിലേക്കായിരുന്നു