വിത്തിന്റെ രോദനം!
രചന : റാഷി നാസ് ✍️ മണ്ണ് മൗനമായ് ഞാനാകും,വിത്തിനെ മാറിലുറക്കി.ഞരമ്പിൽ വെള്ളവും വളവും പകർന്നു..സൂര്യകിരണങ്ങളേറ്റു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ…മെല്ലെയെൻ മിഴികൾകൗതുകത്താൽതുറന്നുകുഞ്ഞുചെടിയായെ ന്നെ കുഞ്ഞിളംകാറ്റ് തലോടി,കാലക്കൊഴിച്ചിലിൽമാമരമായ് മാറവേ…മറന്നില്ല ഞാനെന്നെമാറോടണച്ചകരങ്ങളെ!മുറുകെ പുണർന്നു വേരുകളെൻതനുവിനെ…തരാനെന്നിലൊന്നു മില്ലേലും തണലും,താങ്ങാൻ താഴുന്നചില്ലയും,ജീവവായുവും പകരട്ടെ ഞാൻ!കൂടുവെയ്ക്കാൻപൈങ്കിളികളെൻചില്ലയിലെത്തി, പറക്കമുറ്റെ പറന്നുപോവുന്നു..അനന്തമാം നീലവാനംഅവരെകാത്തിരിയ്…
