കുഞ്ഞു മിഥുൻ
രചന : മേരിക്കുഞ്ഞു ✍ കണ്ണീരടക്കിമരണംമൊഴിഞ്ഞുജീവനോട്ഒന്നുമേ ഞാനാ –കുരുന്നിനോട്മന:പൂർവ്വമായ്ചെയ്തതേയല്ലകളികൂട്ടുകാര-നെറിഞ്ഞിട്ടൊരുചെരുപ്പെടുക്കാൻമഴനനഞ്ഞപരന്ന തകര –മേൽക്കൂരയിൽ പദംഊന്നിയതായി –രുന്നവൻ നിവർന്ന്വഴുതിയപ്പോൾജീവനാണുള്ളിൽഉണർന്നലറി –യുരുവിട്ടത്” പിടിവള്ളി……”വള്ളിയിലൂടൊ –ഴുകിടുന്നതത്രയുംജീവനത്തിന്മധുരിമ ചേർക്കുംനിത്യ വിസ്മയവൈദ്യുതോർജ്ജം.അറിഞ്ഞതേയില്ലഞാനവനിലേ –ക്കൂർന്നു വീണത്സ്നേഹമേ പൊറുക്കുകതളർന്നൂ മരണം……സ്വയം ശപിച്ച്തല കുനിച്ച്വെറും നിലത്ത്കുനിഞ്ഞിരുന്നുമിഴി പരതിസ്തബ്ധത ചുറ്റിലും;പകച്ചു പോയിതാൻ പോലുമറിയാത്തതന്നിലെകൊടും ക്രൗര്യ മോർത്ത്…..വിണ്ണിലേക്കു…
