Category: ജീവിതം

രചന : രാജു വിജയൻ ✍️. ഞാനുണരുന്ന മണ്ണിലെന്നച്ഛൻഎന്നുമുണരാതുറങ്ങിടുന്നു…!ഞാനുറങ്ങുന്ന നേരത്തുമച്ചൻഒന്നുമറിയാതുറങ്ങിടുന്നു…! ഞാണു പോലെ ഞാൻ വിങ്ങിടും നേരംഞാറ്റു പാട്ടായുണർത്തിയോന്റെചുറ്റിനുമിന്നുലയുകയല്ലോഞാറ്റു മുൾപടർപ്പാകവെയും..! കൊച്ചു കിന്നാരമോതുവാനെത്തുംരാക്കുളിർ മഴ പെയ്ത്തുകളിൽഒട്ടുനേരമെന്നുൾത്തടക്കാടുംപൊട്ടിടുന്നുണ്ടറിഞ്ഞിടേണം…! ഒന്നു കാണുവാൻ മാത്രമെന്നച്ചൻഒന്നരികത്തിരിക്കുവാനും,തെല്ലുനേരം കയർപ്പതു കേട്ടാ –തേൻ മൊഴിച്ചിരി കാണുവാനും ആവുമോയെനിക്കീയൊരു ജന്മംആ തണലിലുറങ്ങുവാനുംആർദ്രമായൊരാ…

രചന : ലാൽച്ചന്ദ് ഗാനെശ്രീഅ ✍️. അഭയം തേടി വരുന്നോരവരേ നാം,അഭയാർത്ഥികളെന്നു വിളിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…വേരുകളില്ലാതെ ജീവിതം തന്നേചോദ്യമായ് നിൽക്കുന്ന നേരത്തായ് മനുഷ്യർ അഭയാർത്ഥികളായി മാറുന്ന കാഴ്ചകൾനമ്മുടെ ഈയ്യോരു നൂതന ലോകത്ത്നിത്യമാം കാഴ്ചകളായിട്ടുമാറുന്നുഉറ്റവർ ഉടയവർ ആരുമില്ലാത്തോർ, രോഗപീഢകൊണ്ടങ്ങ് കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾഅഭയമന്ദിരങ്ങളിൽ അഭയാർത്ഥികളായിട്ട്പോകുന്ന കാഴ്ചയും കാണുന്നൂ നമ്മൾയുദ്ധങ്ങൾ…

രചന : ലീന ദാസ് സോമൻ ✍️ സൂര്യനെ വന്ദിച്ച് പുലരിയെ വരവേറ്റ്അഗ്നിസാക്ഷിയായി നിന്നെയെൻ മാറത്തണച്ച്നീ വിധിച്ച പാതയിലൂടെ ചിത്രശലഭത്തെപോലെ പാറിപ്പറന്ന് നടക്കവേഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ആ നഗ്ന സത്യങ്ങൾനീ എന്നിലേക്ക് അർപ്പിച്ച പുഷ്പങ്ങൾഎൻ ഹൃദ് രാഗത്തിൽ സമർപ്പിക്കവേതപോവന യാത്രയുടെ തുടക്കം എന്ന്പുഞ്ചിരി തൂകി…

രചന : അലി ചിറ്റയിൽ .✍️ ഭാരമാണേലുംതലയിൽ..ഭാരംകുറക്കുന്നു പോക്കറ്റിൽവീഴുന്ന നാണയത്തുട്ടുകൾ.പ്രാരാബ്ധങ്ങളെക്കാളുംഭാദ്യതയെക്കാൾ ഭാരമറ്റൊന്നിനുമുണ്ടോ?നടന്നുതീർക്കൂമെൻ ജീവിതമത്രയും .അറിയുന്നില്ലതാണ്ടിയദൂരമെത്രയെന്ന്..വഴിയോരങ്ങളിലെകുട്ടികൾകരഞ്ഞാലെ..സ്വന്തം വീട്ടിലെ കുട്ടികൾ ചിരിക്കൂ.ഓരോപാത്രങ്ങളും. ചിലവാകുമ്പോൾ..സ്വാന്തം വിശപ്പകലുന്നുവീട്ടിലടുപ്പ് പുകയുന്നു..നേരം മഗ്‌രിബിയോടടുത്ത് വീക്കിലേക്ക്.കയറിവരുന്ന വാപ്പാടെടുത്തേക്ക്കയറിവരുന്ന മക്കളും പേരക്കുട്ടികളും .മടിയിൽപൊതിഞ്ഞ കടല മുട്ടായിയും തേൻമുട്ടായിയുംഎടുത്തു മക്കൾക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ.നടന്നദൂരം മറക്കുന്നു… ചുമന്നഭാരവുംമറക്കുന്നു…

രചന : കല്ലിയൂർവിശ്വംഭരൻ.✍ വേനലിൽ ശാന്തമായ് ഒഴുകുമീനദിയിൽചൂണ്ടയിലൊരുമീൻകൊതിച്ചുഞാൻനിൽക്കവേ,നിമിഷങ്ങളലസമായ് തള്ളിനീക്കുന്നിതാവിരസതമനസ്സിൽ വന്നുപോകുന്നിതാ.കണ്മഷിഎഴുതിയ കൊച്ചുമേഘങ്ങളുംഅടുത്തുകണ്ടാ മരച്ചോട്ടിലിരിക്കുന്നുഞാൻ.ഇവിടെയൊരുപക്ഷിയെനോക്കി നിൽക്കുന്നുഞാൻ.വിരിഞ്ഞൊരുപൂവിനായി കൊതിച്ചു നിൽക്കുന്നുഞാൻ.മരിച്ചുപോയ പ്രിയരേഓർത്തു നിൽക്കുന്നെൻമനസിലാ ഓർമകൾ നീക്കിയെൻ ചൂണ്ടയിൽ,നിമിഷങ്ങളങ്ങനെകൊത്തുന്നുമീനുകൾ.വീണ്ടുമെന്നെ ശപിക്കുന്ന മീനിന്റെ ചുണ്ടുകൾ.പിന്നെയും എന്നോർമ്മയിൽഞെട്ടിക്കുന്നു അതെന്നെ.ചൂണ്ടയ്ക്കടുത്തുപരൽമീനിനെകണ്ടമരത്തിലെപക്ഷിയുടെ ദൈനൃതകണ്ടുഞാൻ.എൻ്റെപട്ടു വലഭംഗിയായി വിരിച്ചിട്ടുചെന്ന്ദൂരെനോക്കിനിന്നു.ഞാനെന്ന കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്നമങ്കമാർമൂളുംപുഴയുടെകൊച്ചുകൊച്ചോളങ്ങൾതേങ്ങും തൊടികളിൽ പോകുന്നു…

രചന : കാഞ്ചിയാർ മോഹനൻ✍️ തിളച്ച വെളളത്തിൽതവിയിട്ടമ്മ മൊഴിയുന്നു,അച്ഛനിപ്പോഴിങ്ങെത്തുംഅരി സാധനങ്ങളായ്.ഒത്തിരി കഴിഞ്ഞിട്ടുംഅച്ഛനെക്കാണായ്കയാൽഅമ്മചൊല്ലി, പതുക്കെമക്കളെ, കിടന്നോ പോയ്തവി തൻ ചുഴറ്റലുംവെള്ളത്തിൻ തിളയ്ക്കലുംതൽക്കാലം നിർത്തീട്ടമ്മതാടിയിൽ കൈചേർക്കുന്നു.അച്ഛൻ്റെകാലൊച്ചകൾകേട്ടമ്മ, വാതിൽപ്പടി,ക്കെത്തുന്നൂ ,അച്ഛൻ നിന്നുവല്ലാതായ് കിതയ്ക്കുന്നു .പറ്റുതീർക്കാതെയിനിവ്യഞ്ജനംതരില്ലെന്ന്അമ്മയോടച്ഛൻ ചൊല്ലിഇനി നാമെന്തോ ചെയ്യും?കയ്യിൽ കരുതും പൊതിഅമ്മയ്ക്കു നീട്ടുന്നച്ഛൻരണ്ടേത്തപ്പഴമാണെൻമക്കൾക്കു കൊടുത്തിടൂ.അമ്മ തൻ…

രചന : രഞ്ജിത് എസ് നായർ ✍ യാത്രയതൊന്ന്, പൂർത്തിയാക്കാതെ,പോയൊരൊടുങ്ങാത്തയാത്ര,മടങ്ങി വരുമെന്ന വാക്കിൻ ചിറകുകൾതളർന്നു വീണൊരന്ത്യയാത്ര.ഏത് കൈവഴികളിൽ പിഴച്ചു നമ്മൾ?എവിടെയീ ദുരന്തത്തിൻ വേരുകൾ?മുന്നൂറ് ജീവനുകളല്ലിവർ,മുന്നൂറ് പ്രകാശഗോപുരങ്ങൾ,മുന്നൂറ് കുടുംബത്തിൻ കണ്മുന്നിൽകെട്ടുപോയ സ്വപ്നങ്ങൾ,മുപ്പതിനായിരം പ്രതീക്ഷതൻചിറകൊടിഞ്ഞ പൂത്തുമ്പികൾ.വികസിതരെന്ന് നാം വീമ്പിളക്കുമ്പോൾ,കണ്ണീരുപ്പുരുചിയുള്ളീ ചോദ്യങ്ങൾ:ആവശ്യങ്ങളല്ലോ ആവിഷ്കാരങ്ങൾതൻ സൃഷ്ടി,അണയാത്ത അഗ്നിപോലെയാണാവിഷ്കാരങ്ങൾ.പിന്നെന്തേ,…

രചന : ഷാജി പേടികുളം ✍ ഓർക്കാം നമുക്കിനിഒരു പിടി ചാരമായ്മാറിയ മനുഷ്യർ തൻനന്മകളെ ഓർത്തിരിക്കാംജീവിത സ്വപ്നങ്ങൾഅഗ്നിയായെരിയവേകണ്ണീർ മഴയ്ക്കതിനെകെടുത്തുവാനാവുമോ…?കദനപ്പുകപ്പടലങ്ങൾചുറ്റിലും പടരുമ്പോൾസാന്ത്വന കുളിർക്കാറ്റായിതഴുകിത്തലോടാം….ആശ്വാസവാക്കുകളില്ലീദുരന്തം വിതച്ചൊരീകണ്ണീർ കെടുത്തുവാനായി.മനുഷ്യർ നാം കേവലംനിസ്സഹായരല്ലോ….!!ദുരന്തങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചപാഠങ്ങളോർക്കുക നാം…..ഒരു പിടി ചാരമായി മണ്ണോടുചേർന്നവർക്കശ്രുപുഷ്പങ്ങൾസമർപ്പിപ്പൂ ഞാൻ…..🌹🌹🌹

രചന : സുദർശൻ കാർത്തികപ്പറമ്പിൽ✍ സന്ധ്യയാകുന്നു,കാറ്റു മന്ദമായ് വീശീടുന്നുചെന്തമിഴ്പാട്ടിൻ ശീലുപാടിഞാനിരിക്കുന്നുചിന്തകളൊരുനൂറു ചിന്തകളെൻമനസ്സി-ലന്തമില്ലാതൂർന്നെത്തു,ന്നോരോരോനിമിഷവും!ദൂരെയാ കടലലയാർത്തിരമ്പുന്നൂ,ചാരെഭാരതപ്പുഴ വറ്റിവരണ്ടേകിടക്കുന്നു!വന്നിരുന്നൊരജ്ഞാതനെന്നരികത്തായന്നുചൊന്നൊരു മഹാമന്ത്രമെനിക്കായ് മാത്രം കാതിൽ!ആയതിന്നെത്രപരമാർത്ഥമാണൊന്നോർക്കുകി-ലീയുലകത്രയ്ക്കധപ്പതിച്ചേ പോയില്ലയോ?കാണുന്നതേതുമെങ്ങും കപടമുഖങ്ങളെ,നാണമൊട്ടില്ലാതുള്ള രാക്ഷസവൃന്ദങ്ങളെ!സത്യത്തിൻ മാർഗ്ഗത്തിലൂടല്ലോ,ഞാൻ ചരിക്കുന്നുനിത്യവുമാ,വെളിച്ചമീ,യെന്നെനയിക്കുന്നു!ശത്രുക്കളേറെയെനിക്കുണ്ടാകാമെന്നാൽ പോലുംശത്രുത്വമെനിക്കുള്ളിലില്ലെന്നതത്രേ സത്യംഒരു ബുദ്ബുദംപോലെ വന്നുപോകുന്നു നമ്മൾ,പരമാർത്ഥത്തി,ലിതാരറിയുന്നൊരുമാത്ര?കാരുണ്യം വറ്റിവരണ്ടുള്ളൊരാ ഹൃദയത്തെചാരത്തണച്ചേ,നിർത്താനാർക്കു സാധിപ്പൂമന്നിൽ?ഇങ്ങനെപോയാൽ ഭാവിലോകത്തെ നിർവചിക്കാ-നെങ്ങനെയാവു,മെന്നതോർക്കുവാൻ പോലുമാവാ!മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുമോരോ…

രചന : ബിന്ദു അരുവിപ്പുറം✍️ അലറുന്ന കൊടുങ്കാറ്റോടെകരളിൽ പെരുമഴ പെയ്യുകയായ്,നൊമ്പരത്തിൻ കരിമഷിചിന്നികൂരിരുളിൻ ചില്ല വിടർത്തി ഓർമ്മച്ചിറകേറിക്കൊണ്ട-ങ്ങേകാന്ത പ്രണയവുമായ്സ്വപ്നങ്ങൾ വിളക്കുകളായ്ആത്മാവിൻ തുടിതാളവുമായ്. നീർപ്പളുങ്കിൻ മോഹങ്ങൾഅതിരില്ലാക്കതിരുകളായ്.കാലിടറാതവളെ കാക്കാൻഅക്ഷരവിഹഗങ്ങളുർന്നു. നിശബ്ദത നെഞ്ചിൽ കുമിയേശേഷിക്കും സത്യമതായി.വേർപാടിൻ വേദന തിങ്ങിമിഴിനീരും വറ്റിവരണ്ടു. ആഴങ്ങളിലൊട്ടിയ സ്നേഹംഅസ്ഥികളിൽ മെല്ലെയിറങ്ങിപൊയ്ക്കാഴ്ച്ചയൊരുക്കാനായിമുഖമേറ്റം ചീകിമിനുക്കി. കാഴ്ച്ചകളൊന്നൊന്നായ്…