രചന : അൻവർ ഷാ ഉമയനല്ലൂർ* ✍️ കൊഴിയുന്ന മിഴിനീരിതളാണു ജീവിതംമൊഴിയുന്നയിരവിന്നഴകാണു നിൻ സ്മിതംമഴവില്ലുപോൽ മറയുന്ന സൗന്ദര്യമേ,മിഴിനീരുപോലിറ്റുവീഴുന്ന സ്നേഹമേ,കാവ്യമായൊഴുകുന്നുവെങ്കിലും കരളിലായ്വേനൽത്തിളയ്ക്കുന്നതറിയുന്നഴൽമനം.സഹനീയമോരോ, ശിശിരമെന്നോതുന്നുമഹനീയതേ,നീയുണർത്തുന്ന മലരുകൾമധുരമ്യമെന്നെഴുതുന്നുദയമെങ്കിലുംഇതളടർന്നകലുന്നു സാന്ധ്യമായ് സ്മരണകൾ.വിടരുവാനില്ലയിന്നൊരു സുഖദവാസരംകാവ്യമാകുന്നില്ലയരുവിതൻ നിസ്വനംകനകവർണ്ണത്തിലെഴുതുന്നു നിൻ വിസ്മയം;കണ്ണീർപൊഴിക്കുന്നതില്ലേയതിന്നകം ?കരളിൻ നെരിപ്പോടെരിയുന്ന രജനിയിൽകുമുദമായുണരുന്നു സ്വപ്ന സങ്കൽപ്പനം;പനിനീരുതൂകുന്ന കാവ്യമായെങ്കിലും,താനേ കൊഴിയുന്നയി…